Toneelgroep IMPULS speelt  op vrijdag 17 februari 2012 de voorsteling 'Eten en Dansen' van Haye van der Heyden. 

We eten [ te ] veel en dansen [ te ] weinig. Daarom doen we alleen maar alsof we eten en proberen we af en toe echt te dansen. Toegegeven: we kunnen amper maat houden, maar dat komt in de beste kringen voor. Wij, mensen, zijn en blijven nu eenmaal stumpers, die in het duister tasten: als je jong bent, hoop je te investeren in grootse relaties en meeslepende plannen en als je oud[er] bent, stel je [meestal] vast, dat het allemaal heel anders is gegaan.

We presenteren u/je een relatiekomedie, die je net zo goed een relatietragedie kunt noemen, ook al loopt het min of meer goed af. We spelen nu eens onszelf en dan weer Minnie, Vogel,

Mary en Robert. Dat lijkt ingewikkeld, maar het wijst zich heus vanzelf. E n dat komt, omdat Haye van der Heyden misschien wel de beste tragikomedie-schrijver van Nederland is.

Acteurs:
Minnie:  Ingeborg de Lange
Vogel:   Dick Korteland
Mary:     Marja Klomp
Robert: Rob Dut

licht & geluid: Arjan Bijleveld & Rob Vermeij
kleding & attributen: Marja Klomp
souffleur: Tineke de Kievit | regie: Krijn de Lege

Locatie:      het Diekhuus
Aanvang:   20.00 uur
Kosten:      12,50 per persoon

Resereveren gewenst!
Ineternet:   via deze website, bovenaan de pagina bij 'reserveren'
E-mail:         Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.
Telefoon:   (0187) 48 24 00

Toneelgroep IMPULS:

Haye van der Heyden:

Haye van der Heijden [ geb. 1957 ] kan worden beschouwd als de beste tragikomedieschrijver van Nederland. Alleen Maria Goos komt bij hem in de buurt. Internationaal is hij vergelijkbaar met Neil Simon in de VS en vooral met Alan Ayckbourn in Engeland. Zoals Ayckbourn zet Van der Heijden met veel humor gewone mensen op het

toneel. Doodgewone mensen met doodgewone gevoelens. Mensen met geestelijke en lichamelijke ongemakken in een voortdurend gevecht met het leven en de voortschrijdende

tijd. Een gevecht, dat zij uiteindelijk zullen verliezen. Verder is bijzonder in de stukken van Van der Heijden het samengaan van de eenvoud van vorm [ weinig personen, herkenbare en natuurlijke dialogen ] en de complexiteit van de levens, die wij allemaal op onze eigen manier denken te leiden. Dénken, want in werkelijkheid verschillen menselijke geschiedenissen nauwelijks van elkaar.