Liefhebbers van poëzie kunnen vanaf vrijdag 11 december terecht in Middelharnis. Veere van den Berg (16) uit Den Bommel exposeert vanaf die dag anderhalve maand met een selectie van haar gedichten in het Diekhuus. Door Debby Roukens
Veere zit in 6 VWO van de RGO. De expositie is onderdeel van haar profielwerkstuk; de verplichte eindopdracht om het eindexamenjaar te mogen afronden. In totaal moeten leerlingen 80 uur aan deze eindopdracht besteden.Veere begon met dichten toen ze 12 was. Een directe aanleiding daarvoor was er niet, maar ze raakte wel bevangen door het dicht-virus. “Praten is best eng. Zo kan ik mezelf en mijn emoties beter begrijpen.” Inmiddels heeft ze al meer dan 100 gedichten geschreven. In het Nederlands, maar ook in het Engels. “Op school spreken mijn vrienden en ik onderling eigenlijk altijd Engels. Ook op social media is dat de voertaal, daarom vind ik het makkelijk me in die taal uit te drukken.” De gedichten gaan soms over de liefde, maar vaak ook over Veere’s eigen zelfbeeld en emoties. “Ik ben nogal perfectionistisch en daardoor denk ik soms wat negatief over mezelf. In plaats van alleen verdrietig te zijn heb ik er dan iets mee gedaan, iets gecreëerd.”

Veere van Dam

Op de expositie komen tien van haar gedichten te hangen. Ondanks haar voorliefde voor het Engels zijn de meeste toch in het Nederlands geschreven. Veere wilde de gedichten niet gewoon printen en inlijsten. Haar oog viel al snel op hout, omdat ze dat zulk mooi natuurlijk materiaal vindt. Maar hoe krijg je hier gedichten op? Na wat onderzoek en rondvragen kwam ze bij het FabLab uit; een ‘digitale ontwerpwerkplaats’ in Bergen op Zoom. Hier staan onder meer een lasermachine en een 3d-printer die gehuurd kunnen worden. Daarna begon de zoektocht naar geschikt hout, waarmee Veere naar de Brabantse stad ging om te experimenteren. Na wat mislukte pogingen was daar dan het gedicht ‘Bestemmingsloos’, prachtig gelaserd in het hout.

Bestemmingsloos

Tussen deze golf winterjassen
en schooltassen,
val ik uiteen.

Ze hebben allemaal een bestemming,
gaan ergens heen.

Waarom voel ik mij bestemmingsloos,
nog meer dan voorheen?

In deze koude wintermiddag schreeuw ik:
“Waarom ben ik
zo alleen?”

Ondertussen was er contact gelegd met Het Diekhuus, dat gelijk positief reageerde op het verzoek haar gedichten tentoon te stellen. Door alle Corona-beperkingen is een grote opening helaas niet mogelijk, maar donderdagavond 10 december hoopt Veere haar expositie aan een selecte groep mensen te kunnen laten zien. 

De komende dagen worden nog even spannend, dan gaat Veere opnieuw richting Bergen op Zoom om de laatste gedichten te laseren. 

Als de expositie en het regelen ervan als voldoende worden beoordeeld door school lijkt niets haar slagen nog in de weg te staan. “Daarna ga ik hopelijk in Middelburg Liberal arts and sciences studeren, een Engelstalige opleiding van de Universiteit Utrecht.” 

De gedichten blijven tot eind januari hangen, dus iedereen heeft daarna nog ruim de tijd naar de tentoonstelling te gaan kijken. Wanneer deze voorbij is komt een van de gedichten in Veere’s kamer te staan. Lachend: “En ik denk dat mijn oma er ook wel een wil hebben.”

De gedichten van Veere zijn te bekijken tijdens de openingstijden van de receptie van Het Diekhuus; maandag tot en met vrijdag van 9.00 tot en met 17.00 uur.